Köyün ekonomisi büyük ölçüde tarıma
dayalıdır. Daha çok kendir, şekerpancarı, tahıl, sebze
ve meyve üretimi yapılmaktadır. Kendir üretimi bir
zamanlar beldenin simgesi ve lokomotifi iken, kendir
lifinin yerini tutan naylon ve jüt türevi liflerin
yaygınlaşması ile birlikte birlikte, kendir üretimi
durma noktasına gelmiştir. Beldeden geçen Kürtler Çayı
ve sulama barajı ile kısmen sulu tarım yapılmaktadır. Az
miktarda büyük ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği de
vardır. Narlı mahallesinde küçük çaplı bir süt toplama
merkezi mevcuttur. Kunduz dağı eteklerinden doğup, belde
sınırları içerinde Altınkaya barajına dökülen Kürtler
Çayı yaklaşık 45 km. uzunluğundaki güzergahından
topladığı materyalleri bölgemizdeki havzaya kum olarak
taşıdığından, beldede birini belediyenin işlettiği iki
kum ocağı mevcuttur. Bu kum ocaklarının beldeye önemli
ekonomik getirisi vardır. Saraylı mahallesinin Altınkaya
barajı kıyısında olmasından dolayı tatlısu balıkçılığı
da yapılmakta olup, beldemiz için önemli bir gelir
kaynağıdır. Ayrıca, belde sınırları içerisinde Kastamonu
karayolu boyunca üç adet de balık lokantası mevcuttur.
Kendircilik
Mart ayının başı itibarı ile ekimi yapılan kendir, yaklaşık
iki kez çapa ister. Haziran sonu itibarı ile 5 m’ye kadar
uzunluğa ulaşan bitki, Ağustosun başından itibaren elle
sökülmeye başlanır. yeşil olarak sökülen kendir, düzgün bir
şekilde söküm alanına kurutulmak için serilir. Lif kalitesi
için sabah çiğini alıncaya ve rengi ağarıncaya kadar bir
yüzü kurutulur. Alt yüzünün de kuruması için çevrilme
döneminde çırpılarak, kuruyan yaprakların dökülmesi
sağlanır. Bu yüz de kuruyunca “cergi” denilen demetler
oluşturulur. Bu aşamadan sonra “ıslak” adı verilen havuzlara
yatırılarak, üzeri baskılanır. Yaklaşık bir hafta ıslakta
duran ve lifi saptan ayrılan cergiler çıkarılarak, tekrar
kurumaya bırakılır. Bu kuruma evresi Kızılderili kampını
andıran ilginç görüntüler oluşturur. Birkaç gün güneş
altında kuruyan cergiler, soyulmak üzere uygun bir yere
taşınır. Bu dönemde daha çok kadın emeğiyle lifler ana
gövdeden soyulup çıkartılarak, ortalama 2 – 2,5 kg’lık
yumaklar halinde pazarlanmak üzere hazırlanır. Geriye kalan
ve “kelek” denilen odunsu gövde ise, yakacak ve tutuşturucu
olarak kullanılır. Eskiden neredeyse tek geçim kaynağı olan
kendir, pazar payının düşmesi nedeni ile bu özelliğini
yitirmiştir. Artık beldede çok az aile, kendir ekimi
yapmaktadır.
